back on the blog…

oktober 26, 2009

Daar ben ik weer.

Ik heb een ‘nieuwe’ knoppedoos en dacht dat met alle technische verbeteringen de posts op m’n blog en m’n site, video-frutsels, wat er al niet meer kan op digitaal gebied wel in verhevigde vorm cyberspace zouden bestormen, maar de programma’s deden niet wat ik wou, gedoe met codecs en tech-bla waar ik weinig verstand van heb, en ik wou eerst de hele configuratie rond hebben voordat ik weer eens wat anders ging doen.

Die puter is wel veel sneller en nou haal ik veel sneller een filmpje binnen, en na een beetje frustrerende tech is het prettig een mooie film te zien, of een dom spelletje te doen.

Ondertussen kwam de BUMA met hun snode plannen om voor elk YouTube-filmpje geëmbed op een site of blog die muziek bevat van een artiest die z’n belangen laat behartigen door deze club 30 euries te eisen. En dat zijn er nog al wat, alleen is het niet erg duidelijk wie dat wel of niet is…
De hele zaak is me nog niet erg duidelijk, dan wordt weer geroepen dat dat voor iedereen geldt, dan wordt weer geroepen dat het alleen om commerciële sites zou gaan, maar zodra er ook maar één advertentie bij staat ben je al het lul volgens de geruchten.
Nou zou ik wel kunnen leven zonder die advertenties op m’n site, als die over een heel jaar genoeg opleveren om één maand de provider te betalen dan heb je het wel zo’n beetje gehad. Nou zou één filmpje die ‘winst’ alweer teniet doen.
Geldt trouwens voor alle content met muziek, dus ook de Grooveshark-widgets met alleen streaming audio.
Maar zelfs dan ben ik er nog niet gerust op, dan heb je net een achtergrondmuziekje bij een filmpje gevonden, en dan blijkt dat opeens een dure grap.

FJOBNS BN OBNS

in de zijbalk staat het hele 'album'

Zodoende raakte ik weer eens aan het muziek maken op m’n knoppedoos, dan weet je tenminste zeker dat je niks verkeerd doet, en na een week of 2 begint ’t me een beetje duidelijk te worden.
Op de één of andere manier lukte het me niet om de muziekjes op m’n WordPress account te posten, op fröbelblog PitzPages.blogspot.com is de oogst te vinden in de zijbalk. Hier en hier de eerste twee setjes (de eerste met Mixcraft, de tweede met FruityLoops gemaakt.)
Nog niet echt geschikt als achtergrond-geluidsbehang, het is voorlopig meer een beetje rare geluidjes fabriceren, daar zal ik eerdaags eens wat meer over vertellen. Maar dan zit je zo uren/dagen te pielen, time flies.

Over deze en dergelijke dingen meer op m’n site. Leg ik gelijk even uit wat me meer bezig heeft gehouden de laatste tijd.

najaar2

op deze pagina('s) meer...

Een soort verantwoording afleggen dus.

Als je dan een beetje afstand heb genomen van het blog-gebeuren, is het nog niet eens zo makkelijk om dat weer te hervatten. Je zit in een soort blog-flow, en dagelijks publiceer je iets wat je de moeite van het delen met mede-cybernauten waard vind, je ziet een mooi filmpje, hoort een mooi muziekje, een apart kunstwerk, een mening, een theorie, en als vanzelf brabbel je dat aan elkaar met een tekstje.

Midas Dekkers (geloof ik, anders was het die andere schrijvende bioloog) zei ooit over internet iets in de trant van: die bloggers die schrijven eerst wat en pas als het op internet staat gaan ze erover nadenken.
Dat was als kritiek bedoeld, maar ik vind dat juist de charme van het internet. Het spontane, ongecompliceerde, opwellingen die bij een nadere redactie al hun scherpe kantjes zouden verliezen. Bijdragen waarvan de stijl meer zegt over de poster dan heel de tekst, discussies op webfora die zich laten lezen als een roman, veel geschreeuw en gescheld wat in realtime achterwege zou blijven, eerst tot 10 tellen zeggen ze, maar op een toetsenbord tel je pas tot 10 als de oprisping op de monitor cyber-echt is.
‘Cyber-echt’, dat is sowieso geen woord, daar hoef je niet zolang over na te denken, dat scheelt weer.

Schrijven is schrappen wordt wel gezegd, en 80% of meer van alle content op internet is misschien overbodig, maar de kans dat het verkeerde geschrapt wordt is veel kleiner.

Eenmaal uit de blog-flow kijk je er toch weer anders tegenaan: wie zit er op mijn mening te wachten, wat zal het de wereld schelen wat ik mooi of lelijk vind, en een tekstje schrijven wordt een opgave: je gaat elk woord wegen, als je erover nadenkt wordt het steeds moeilijker, is dat wel een woord, wat klinkt dat gek, op elke letter ga je zitten kauwen, tot je helemaal vast zit. Blog-block.
Gewoon een end heen typen (zonder dat meteen te publiceren), daar de ergste onzin en krompraat uithalen en je zit er zo weer in, we zullen zien of dat werkelijk lukken wil.

Ik had het over verantwoording afleggen, met m’n verantwoordelijkheidsgevoel is het weer droevig gesteld. En m’n zelfbeeld heeft weer een deuk opgelopen: ik word net opgebeld omdat ik morgen jarig zou zijn.
Nee zeg ik, dinsdag. Ja morgen dus.
Was er heilig van overtuigd dat het zondag was. Heb ik een etmaal geslapen? Was het 2,5 dag in plaats van anderhalve dag dat ik non stop met die muziekdoos zat te pielen? Een alien abducion, een belangrijke encounter at the mothership? Ik kan me het niet herinneren, net zoals de bedoeling is.  Normaal gesproken is dat een beetje slordig maar in mijn geval geen ramp, vandaag had ik een afspraak met de dokter, dus ik heb weer wat uit te leggen…

Kreeg net de melding dat Batman binnen was.
Dus als verjaardagscadeau trakteer ik mezelf zo op een filmpje.
Van de week ‘Batman returns’ gezien, net als deze  van Tim Burton. Qua verhaal beter dan ‘The Dark Knight’, wat volgens sommigen de beste film aller tijden zou zijn, misschien qua fx, maar het verhaal (dat helemaal ondersneeuwt in al dat visuele spektakel) is een beetje magertjes. Ook één van m’n goede voornemens: alle films van Tim Burton bekijken…

click for more

click for more

3+5-1-2-1-1+8-4+16=23

Oplettende wolkenspottertjes zullen bovenstaand sommetje begrijpen, dat is het aantal kuikentjes wat hier rondscharrelt.
Vorige week wist ik te vertellen dat de 3 kuikens die nog maar over waren opeens gezelschap hadden gekregen van 8 broertjes en zusjes….

meer…

click for more

click for more

U deux (U2 1984)

augustus 20, 2009

found this page (click)

found this page (click)

memory lane, 25 years ago

memory lane, 25 years ago (click)

setlist etc.
On the PE-page Sarah Thompson is talking about ‘bass player the Edge’, when I mention ‘the Edge’ in the ‘review’ I mean the guitar player…

the next day's gig

the next day's gig


same year, in Dortmund apparently more popular than in Bordeaux back then…

In the clip, the way Bono tries to direct the cameraman (leading to a worthles shot) shows how aware he is of all the effects, and trying to turn them in his favor. So far he did a good job.
But to start with the first link, that makes me doubt about his real political/environmental awareness, in the 1930’s in Germany maybe he could have been some Leni Riefenstahl. Also a great artist, and a great opportunist. She chose the side of the ‘powers to be’.  But in the ‘free world’ it is obvious your artistic credibility is asumed higher when you turn against those powers. Or dialogue with them about other views, call it.  Like the great artists in the Woodstock-era, all so very engaged according the legend, when you were for any reason considered less ‘counter culture’, your artistic values went to the drain (Blood Sweat and Tears), so it was good for the money to go ‘counter’…

I doubt if my doublethinking gets understood, I’m 100% behind most of the sympa Bono-things (only being catholic – that’s for someone with some historical awareness same thing as being part of NSDAP), however, it’s a good thing he spreads the word.
So don’t quote me to attaq the message, I only doubt the messenger (who gets shot when the message is too bad like we all know)….

And indeed, this xmillion Claw is not my idea of making people aware about doing more with less…

New chicks on the blog

augustus 20, 2009

click for more

click for more

Nieuwe kuikens!

Toen ik door de tuin scharrelde hoorde ik opeens piepen van piepkleine kuikentjes, de overgebleven drie die er nog zijn hebben ondertussen al een ander piepje over zich. En daar liep m’n witte kip met 8(!) van die piepertjes.

Kennelijk heeft ze niet constant op de eieren gezeten, want ik had dat beest nooit gemist met voeren etc. Ik denk trouwens dat het ook niet allemaal haar eigen eitjes geweest zijn, 4 zjin er zwart-wit, en 4 zijn ‘patrijsjes’. Net als bij het eerste nest, verdenk ik m’n patrijskipje ervan eieren te leggen bij die van andere kippen, een beetje een koekoeks-kip dus…

klik voor meer + plaatjes

Stop de kleiduivenmoord!

juli 28, 2009

Ik stuitte op een site met allemaal T-shirts, die je daar kan bestellen voor de luttele prijs (ahum) van £25,- (heren) of £20,- dames (ik geloof dat de pond aardig aan het zakken is, dus wie weet is het eerdaags echt een ‘luttel bedrag’), en waar je ook zelf je scheppingen heen kan sturen.

Dus even nagedacht of er nog een goed doel of streven was om te propageren, en dat heb ik vervolgens vormgegeven en upgeload.

2shirt1-bl&blu

Nou moet dat eerst door de ballotagecommissie, dan moeten er een minimum aantal besteld worden voordat ze werkelijk gemaakt worden (ik geloof 30).
En mocht dat gebeuren (fingers crossed) dan is 10% voor mij…
En dan zal je net meemaken dat de pond in een vrije val naar beneden kukelt…

Eerst maar ’s afwachten wat er gebeurt. Morgen moet ik weten of ie überhaupt aangeboden wordt. Spannend…

kleiduiven2,5

Pitpraatje

juli 28, 2009

ppjuli Het is wel weer eens tijd om één en ander te vertellen over mezelf

Of er nog wat veranderd is sinds m’n laatste verhaaltje over de UWV, hoe de stand in kippenland is, en meer van die dingen.
Dus vandaag even geen muziekjes, filmpjes, weed- of complotpraat, maar 100% Pitpraat.

Dat UWV-verhaal dat is dus geen bal opgeschoten, behalve dat ik wel een bevestiging heb gehad van de bezwaar & beroep-afdeling in Hengelo (dus ik heb het niet verkeerd begrepen), maar ik moet wat horen van de uitvoerende instantie. Van de maatschappelijk werkster die zou rondbellen om wat druk uit te oefenen is het laatste wat ik gehoord had dat ze mijn mail met het telefoonnummer van de UWV niet ontvangen had, en in de tussentijd dus ‘niks kon doen’.
Je zou denken dat ze daar de nummers van die instanties toch wel paraat zouden hebben, of een telefoonboek, of een computer om naar de contactpagina van de UWV te gaan. Kennelijk wordt er gedacht dat er een speciale Piet Smit-afdeling is met een apart nummer….

Er zullen misschien mensen zijn die denken dat ik om een beetje zielig te doen de zaak loop aan te dikken, want in m’n brief aan de UWV staan een paar dingen die niet met elkaar lijken te rijmen.

Ik loop te mekkeren dat de NUON de stroom heeft afgesloten, maar ik weet wel iedere dag één of meer stukjes op deze blog te posten. Niet dat ze dat bij de UWV volgen, maar de kritische wolkenspotter zou dat zo maar op kunnen vallen. Nou kan je natuurlijk overal waar een internetverbinding is je verhaaltje op het net zetten, maar in dezelfde zin beweer ik dat ik de deur niet uitkan omdat er een giga gat in m’n klompen zit. Of dat ik geen schoenen meer heb, komt op hetzelfde neer. In een badplaats kijkt weliswaar niemand vreemd op als je met blote voeten loopt, maar we hebben ook een paar slechte dagen gehad de afgelopen periode.
Dus inspecteur Vlijmscherp zal daar zo doorheen prikken.

Ik heb geleerd oplossingsgericht te denken, dus ik heb een draadje bij de buren erin geprikt.

Zo kan ik m’n putertje draaien, de koelkast, een lampje, en af en toe een waterkoker of de magnetron. De waterkoker én de magnetron dat durf ik al niet tegelijk, er zal maar net een stop doorslaan als er niemand in de boerderij is waar de prik vandaan komt. Om over de wasmachine etc. maar te zwijgen.

“Volgens de UWV ben je verplicht mee te werken aan reïntegratie.
Zelf bevorderen ze deïntegratie, of liever gezegd desintegratie.”

Een foto vertelt soms meer dan duizend woorden, en de volgende foto verbeeldt de situatie treffend, al zijn er wel een paar woorden nodig om dat beeld te duiden.

maigretIk ben er niet één die in bed ploft, z’n ogen dicht doet en meteen in dromenland is. Ik moet mezelf altijd in slaap lezen.

Of het nou een boek, een krant, een stripverhaal of desnoods één of andere gebruiksaanwijzing is dat maakt niet uit, als er maar lettertjes en/of plaatjes te bekijken zijn.
De één doet het met schaapjes, ik doe het met lettertjes. En als ik na een periode van 1½ à 2 uur weer even wakker word, dan heb ik de lectuur vaak nog in m’n knuistjes, dus kan ik zo verder.
Dus dat is lastig in een donkere slaapkamer, ik zet daarom hier en daar een waxinelichtje, zo ook vlak bij het hoofdeind, om bij het schijnsel van dat lichtje m’n lettertjes te volgen.
Maar dat heeft z’n risico’s zoals je kunt zien, als ik de oogjes toe doe en de lektuur laat zakken, dan kan dat de op de foto getoonde gevolgen hebben.
Die hier nog beperkt gebleven zijn, dat had natuurlijk heel anders kunnen aflopen…

In m’n brief van anderhalve week geleden (die ze kennelijk nog steeds niet hebben kunnen ontcijferen, of rubriceren, of wat voor duistere handelingen ook die aan beantwoording vooraf gaan) stel ik dat door het gekwakkel bij de UWV er in die 8 maanden tijd alleen maar meer complicaties bij gekomen zijn die reïntegratie in de weg staan. Behalve de voor de hand liggende, zoals gezondheidsklachten door gebrek en isolatie, komen daar dus nog levengevaarlijke omstandigheden bij.

“Volgens de UWV ben je verplicht mee te werken aan reïntegratie. Zelf bevorderen ze deïntegratie, of liever gezegd desintegratie.”

Schoot deze huiskamerfilosoof zomaar te binnen….

kippenpraat volgt

Kommaneuken

juli 23, 2009

click for more

click for more

In een vorig leven was ik DTP’er (desktop-publisher), maar de drukkerij waar ik werkte veranderde gaandeweg in een printcentrum, en het werk in de krantenwereld wat ik daarna deed werd geoutsourced naar India.

Dus nu ben ik een verzuurde ouwe zeurpit, te oud om bij een hippe designstudio te werken (met een ‘team van gemotiveerde jonge medewerkers’) en te jong voor de AOW. M’n werk heeft er meestal uit bestaan de producten van die reclamebureau’s drukklaar te maken, en het was vaak schrikbarend wat die duurbetaalde jongens voor vakkennis hadden. Voor het goeie moest je het dan terugsturen en ze maar weer even laten zweten, maar omdat de deadline dan in het gedrang kwam loste je dat toch maar even op, waarna ze in het vervolg steevast half afgemaakt werk aanleverden zonder correcte kleurscheidingen, 100.000 steunkleuren, een ratjetoe aan lettertypen, want het werd toch wel voor ze geregeld….

Al zal dat hoofdstuk wel afgesloten zijn, als ik drukwerk zie blijf ik toch altijd nog kijken naar weeskinderen, hoerenjongen en rivieren in de tekst.

Je zou denken dat met de opkomst van het internet, met z’n beperkte keuze aan lettertypen, het geen invloed hebben op de typografie (alles hangt af van het beeldscherm en de fontsmap van de eindgebruiker) de typografie in het algemeen wel in de vergetelheid zou raken. Daarom doet het deze ouwe kommaneuker deugd dat een heuse documentaire over ‘Helvetica’ met speelfilmlengte volop in de belangstelling staat…

www.helveticafilm.com

click for more

click for more

voor een meer uitgebreide trailer klik hier of op het plaatje hiernaast.
helvetica-postercomic-sans-favoritfont Na het uitkomen van de Helvetica-documentaire verschenen er min of meer als antwoord daarop ook meerdere documentaires en ‘mockumentaries’ over het in designkringen al dan niet terecht verguisde Comic Sans. Waarvan de volgende in mijn ogen de beste is (voor zover ik ze gezien heb). Vooral de conclusie dat het ervan afhangt waarvoor je het gebruikt, zolang het maar niet te pas en te onpas is, spreekt me aan.

Al zal Crouwel dat niet onderschrijven, die houdt er weer niet van een font te gebruiken ‘in favor of a certain atmosphere’…. (zoals te zien in de meer uitgebreide trailer).

En die certain atmosphere zal ik ook niet zo gauw op willen roepen, vanwege de associatie met Windows en Microsoft….

De fascinerende wereld van de lettertjes…

Vodpod videos no longer available.

more about ““, posted with vodpod

meer letterfilmpjes…

click for more

click for more