back on the blog…

oktober 26, 2009

Daar ben ik weer.

Ik heb een ‘nieuwe’ knoppedoos en dacht dat met alle technische verbeteringen de posts op m’n blog en m’n site, video-frutsels, wat er al niet meer kan op digitaal gebied wel in verhevigde vorm cyberspace zouden bestormen, maar de programma’s deden niet wat ik wou, gedoe met codecs en tech-bla waar ik weinig verstand van heb, en ik wou eerst de hele configuratie rond hebben voordat ik weer eens wat anders ging doen.

Die puter is wel veel sneller en nou haal ik veel sneller een filmpje binnen, en na een beetje frustrerende tech is het prettig een mooie film te zien, of een dom spelletje te doen.

Ondertussen kwam de BUMA met hun snode plannen om voor elk YouTube-filmpje geëmbed op een site of blog die muziek bevat van een artiest die z’n belangen laat behartigen door deze club 30 euries te eisen. En dat zijn er nog al wat, alleen is het niet erg duidelijk wie dat wel of niet is…
De hele zaak is me nog niet erg duidelijk, dan wordt weer geroepen dat dat voor iedereen geldt, dan wordt weer geroepen dat het alleen om commerciële sites zou gaan, maar zodra er ook maar één advertentie bij staat ben je al het lul volgens de geruchten.
Nou zou ik wel kunnen leven zonder die advertenties op m’n site, als die over een heel jaar genoeg opleveren om één maand de provider te betalen dan heb je het wel zo’n beetje gehad. Nou zou één filmpje die ‘winst’ alweer teniet doen.
Geldt trouwens voor alle content met muziek, dus ook de Grooveshark-widgets met alleen streaming audio.
Maar zelfs dan ben ik er nog niet gerust op, dan heb je net een achtergrondmuziekje bij een filmpje gevonden, en dan blijkt dat opeens een dure grap.

FJOBNS BN OBNS

in de zijbalk staat het hele 'album'

Zodoende raakte ik weer eens aan het muziek maken op m’n knoppedoos, dan weet je tenminste zeker dat je niks verkeerd doet, en na een week of 2 begint ’t me een beetje duidelijk te worden.
Op de één of andere manier lukte het me niet om de muziekjes op m’n WordPress account te posten, op fröbelblog PitzPages.blogspot.com is de oogst te vinden in de zijbalk. Hier en hier de eerste twee setjes (de eerste met Mixcraft, de tweede met FruityLoops gemaakt.)
Nog niet echt geschikt als achtergrond-geluidsbehang, het is voorlopig meer een beetje rare geluidjes fabriceren, daar zal ik eerdaags eens wat meer over vertellen. Maar dan zit je zo uren/dagen te pielen, time flies.

Over deze en dergelijke dingen meer op m’n site. Leg ik gelijk even uit wat me meer bezig heeft gehouden de laatste tijd.

najaar2

op deze pagina('s) meer...

Een soort verantwoording afleggen dus.

Als je dan een beetje afstand heb genomen van het blog-gebeuren, is het nog niet eens zo makkelijk om dat weer te hervatten. Je zit in een soort blog-flow, en dagelijks publiceer je iets wat je de moeite van het delen met mede-cybernauten waard vind, je ziet een mooi filmpje, hoort een mooi muziekje, een apart kunstwerk, een mening, een theorie, en als vanzelf brabbel je dat aan elkaar met een tekstje.

Midas Dekkers (geloof ik, anders was het die andere schrijvende bioloog) zei ooit over internet iets in de trant van: die bloggers die schrijven eerst wat en pas als het op internet staat gaan ze erover nadenken.
Dat was als kritiek bedoeld, maar ik vind dat juist de charme van het internet. Het spontane, ongecompliceerde, opwellingen die bij een nadere redactie al hun scherpe kantjes zouden verliezen. Bijdragen waarvan de stijl meer zegt over de poster dan heel de tekst, discussies op webfora die zich laten lezen als een roman, veel geschreeuw en gescheld wat in realtime achterwege zou blijven, eerst tot 10 tellen zeggen ze, maar op een toetsenbord tel je pas tot 10 als de oprisping op de monitor cyber-echt is.
‘Cyber-echt’, dat is sowieso geen woord, daar hoef je niet zolang over na te denken, dat scheelt weer.

Schrijven is schrappen wordt wel gezegd, en 80% of meer van alle content op internet is misschien overbodig, maar de kans dat het verkeerde geschrapt wordt is veel kleiner.

Eenmaal uit de blog-flow kijk je er toch weer anders tegenaan: wie zit er op mijn mening te wachten, wat zal het de wereld schelen wat ik mooi of lelijk vind, en een tekstje schrijven wordt een opgave: je gaat elk woord wegen, als je erover nadenkt wordt het steeds moeilijker, is dat wel een woord, wat klinkt dat gek, op elke letter ga je zitten kauwen, tot je helemaal vast zit. Blog-block.
Gewoon een end heen typen (zonder dat meteen te publiceren), daar de ergste onzin en krompraat uithalen en je zit er zo weer in, we zullen zien of dat werkelijk lukken wil.

Ik had het over verantwoording afleggen, met m’n verantwoordelijkheidsgevoel is het weer droevig gesteld. En m’n zelfbeeld heeft weer een deuk opgelopen: ik word net opgebeld omdat ik morgen jarig zou zijn.
Nee zeg ik, dinsdag. Ja morgen dus.
Was er heilig van overtuigd dat het zondag was. Heb ik een etmaal geslapen? Was het 2,5 dag in plaats van anderhalve dag dat ik non stop met die muziekdoos zat te pielen? Een alien abducion, een belangrijke encounter at the mothership? Ik kan me het niet herinneren, net zoals de bedoeling is.  Normaal gesproken is dat een beetje slordig maar in mijn geval geen ramp, vandaag had ik een afspraak met de dokter, dus ik heb weer wat uit te leggen…

Kreeg net de melding dat Batman binnen was.
Dus als verjaardagscadeau trakteer ik mezelf zo op een filmpje.
Van de week ‘Batman returns’ gezien, net als deze  van Tim Burton. Qua verhaal beter dan ‘The Dark Knight’, wat volgens sommigen de beste film aller tijden zou zijn, misschien qua fx, maar het verhaal (dat helemaal ondersneeuwt in al dat visuele spektakel) is een beetje magertjes. Ook één van m’n goede voornemens: alle films van Tim Burton bekijken…

knoppen

augustus 13, 2009

was even een paar dagen offline vanwege achterstallige providerbetaling, morgen weer in de lucht (?)

Daily Internet Culture

Vodpod videos no longer available.

Het ‘Daily News’ van Rocketboom, naar mijn idee toch het geraamte waar de verdere onderdelen omheen hangen, is weer helemaal op de rails. Een kleine 2 weken terug vertelde ik al over de nieuwe gezichten en de dingen die daaraan vooraf gingen, in die tijd heeft ‘anchorgirl’ @mememolly laten zien dat ze niet voor niets uit die honderden andere kandidaten is gekozen. En vrijdag was haar eerste ‘Casual Friday’, ik vond het prachtig.
Uit de reacties bleek dat niet iedereen die mening deelde, dat was geen zingen, sentimenteel gedoe over overbodig geworden artefacten uit voorbije tijden, er is nou eenmaal verschil van smaak.

En de meeste Amerikanen weten niet wie Dr. Who is (zij komt uit Engeland)….

kudos van pit!

rocketboom_logoga naar Rocketboom

Paulo-Coelho-003

Op ontdekkingsreis in de blogosfeer kom je gauw Paulo Coelho tegen, een Braziliaanse bestseller-schrijver, die ook veel levensbeschouwelijke, toegangkelijke filosofische overdenkingen publiceert.

Eerlijk gezegd had ik nooit van hem gehoord, ook geen boeken van hem gelezen (wat ik nu toch wel ’s in wil halen, al schijnt zijn stijl voor de ‘high-brow’ elite erbarmelijk te zijn, ik wil toch wel weten wat er zo bijzonder aan is), kennelijk heb ik niet goed opgelet want vele jaren was hij na Dan Brown de best verkopende auteur. Meer dan 150 miljoen boeken, waarvan alleen al van ‘de alchemist’ 30 miljoen…

Maar nu lees ik af en toe wat van z’n web-publicaties, die op z’n minst sympathiek overkomen. hij is katholiek, voor mij (anti-kerk/tempel wat ook) een beetje jammer, maar hij neemt afstand van het blindelings en slaafs volgen van de priesters.
het eerste ‘pamflet’ waar ik op stuitte was deze, en die sprak mij als ‘buitenbeentje’ meteen enorm aan. Dan blijkt hij ook op twitter en facebook actief te zijn, met op facebook ongeveer een half miljoen fans, en op twitter ±50.000 volgers, waarvan hij op zijn beurt ook weer het grootste deel volgt. Ik ging hem volgen en binnen een halve dag stond hij bij mijn ‘volgers’, wat ik een hele eer vond. Maar eigenlijk is het natuurlijk een geautomatiseerd ‘volgen’, want hij zal heus van al die mensen niet alle tweets lezen, al zijn die ook max. 140 letters.

Je krijgt regelmatig uitnodigingen voor ‘cyber-workshops’, en aankondigingen van publicaties etc., dus eigenlijk een veredelde vorm van spam. Of laten we zeggen dat hij optimaal gebruik maakt van het medium. En hij neemt het uitermate serieus, hij streeft er naar via internet een wereldwijd web van positieve gedachten te creëren, als ‘warrior of light’, wat in deze tijden van doemdenkers en carrièrejagers (over de rug van anderen) en blinde volgers van ‘sterke mannen’ en religies niet verkeerd is. In geen enkele tijd trouwens lijkt me zo.
Hij maakt de indruk serieus geïnteresseerd te zijn in alle bijdragen van mensen aan discussies die hij start met z’n workshops, in webfora etc. Die hij vervolgens weer kan toepassen in z’n werk. Zodoende verzekerd van een nieuwe bestseller, als je precies weet wat er onder de mensen leeft. Mag een beetje ironisch klinken, zo bedoel ik dat eigenlijk niet, het is zijn manier van het weven van dat web van licht in de duisternis.

Het doet me denken aan de tijd dat iedereen rondliep met ‘de Profeet’ van Kahlil Gibran, te pas en te onpas daaruit citerend. En dat is niet vreemd, hij citeert Gibran geregeld, weet behendig te manoeuvreren tussen atheïsten en gelovigen van welke religie dan ook, net als Gibran. Eén van zijn publicaties is ‘Wie inspireerde Kahlil Gibran’, een bewerking van de na Gibran’s dood opgedoken briefwisseling tussen Gibran en zijn geliefde Mary Haskell.

Om kennis te maken met Coelho hier een overzicht van alle web-communities waarin hij actief is, ik denk dat dat meteen zo’n beetje een overzicht is van alle denkbare blogs, video-sharing sites etc.

Of nee, the61, Grooveshark en Last.fm staan er niet bij, dan zou hij ook nog liedjes moeten gaan zingen.

Inventory of normality (overzicht van dingen die ‘normaal’ gevonden worden, maar waarover Coelho zich verwondert)

een uitgebreid profiel op ‘blogcatalog’
hier z’n WordPress-blog – staat niet eens tussen bovenstaand overzicht…

Op ontdekkingsreis in de blogosfeer kom je gauw Paulo Coulho tegen, een Braziliaanse

bestseller-schrijver, die ook veel levensbeschouwelijke, toegangkelijke filosofische

overdenkingen publiceert.

Eerlijk gezegd had ik nooit van hem gehoord, ook geen boeken van hem gelezen (wat ik

nu toch wel ’s in wil halen, al schijnt zijn stijl voor de ‘high-brow’elite

erbarmelijk te zijn, ik wil toch wel weten wat er zo bijzonder aan is), kennelijk

heb ik niet goed opgelet want vele jaren was hij na Dan Brown de best verkopende

auteur. Meer dan 150 miljoen boeken, waarvan alleen al van ‘de alchimist’ 30

miljoen…
Maar nu lees ik af en toe wat van z’n web-publicaties, die op z’n minst sympathiek

overkomen. hij is katholiek, voor mij (anti-kerk/tempel wat ook), maar neemt afstand

van het blindelings en slaafs volgen van de priesters.
het eerste ‘pamflet’ waar ik op stuitte was deze, en die sprak mij als

‘buitenbeentje’ meteen enorm aan. Dan blijkt hij ook op twitter en facebook actief

te zijn, met op facebook ongeveer een half miljoen fans, en op twitter ±50.000

volgers, waarvan hij op zijn beurt ook weer het grootste deel volgt. Ik ging hem

volgen en binnen een halve dag stond hij bij mijn ‘volgers’, wat ik een hele eer

vond. Maar eigenlijk is het natuurlijk een geautomatiseerd ‘volgen’, want hij zal

heus van al die mensen niet alle tweets lezen, al zijn die ook max. 140 letters.

Je krijgt regelmatig uitnodigingen voor ‘cyber-workshops’, en aankondigingen van

publicaties etc., dus eigenlijk een veredelde vorm van spam. Of laten we zeggen dat

hij optimaal gebruik maakt van het medium. En hij neemt het uitermate serieus, hij

streeft er naar via internet een wereldwijd web van positieve gedachten te creëren,

als ‘warrior of light’, wat in deze tijden van doemdenkers en carrièrejagers (over

de rug van anderen) en blinde volgers van ‘sterke mannen’ en religies niet verkeerd

is. In geen enkele tijd trouwens lijkt me zo.
Hij maakt de indruk serieus geïnteresseerd te zijn in alle bijdragen van mensen aan

discussies die hij start met z’n workshops, in webfora etc. Die hij vervolgens weer

kan toepassen in z’n werk. Zodoende verzekerd van een nieuwe bestseller, als je

precies weet wat er onder de mensen leeft. Mag een beetje ironisch klinken, zo

bedoel ik dat eigenlijk niet, het is zijn manier van het weven van dat web van licht

in de duisternis.

Het doet me denken aan de tijd dat iedereen rondliep met ‘de Profeet’ van Kahlil

Gibran, te pas en te onpas daaruit citerend. En dat is niet vreemd, hij citeert

Gibran geregeld, weet behendig te manoeuvreren tussen atheïsten en gelovigen van

welke religie dan ook, net als Gibran. Eén van zijn publicaties is ‘Wie inspireerde

Kahlil Gibran’, een bewerking van de na Gibran’s dood opgedoken briefwisseling

tussen Gibran en zijn geliefde Mary Haskell.

Om kennis te maken met Coulho hier een overzicht van alle web-communities waarin hij

actief is, ik denk dat dat meteen zo’n beetje een overzicht is van alle denkbare

blogs, video-sharing sites etc. Of nee, the61, Grooveshark en Last.fm staan er niet

bij, dan zou hij ook nog liedjes moeten gaan zingen.

http://paulocoelhoblog.com/my-communities/

Inventory of normality (overzicht van dingen die ‘normaal’ gevonden worden, maar

waarover Coulho zich verwondert)

http://paulocoelhoblog.com/warrioroflight/?s=Inventory+of+normality

Beschouw dit als een teaser, want op de Vimeo-pagina van Carlos Lascano staat veel meer van dit moois…

Vodpod videos no longer available.

more about “A SHORT LOVE STORY IN STOP MOTION on …“, posted with vodpod

Eerst zag ik het verband met ‘stop motion’ niet zo, dan denk je aan filmpjes zoals ‘Sorry I’m late‘, totdat ik ‘the making of‘ bekeek…

Lascano’s blog

site

web2

juli 6, 2009

Piet Smit

als je op bovenstaande ‘badge’ klikt kom je bij m’n facebook-profiel, ik weet niet of het voldoet om in te loggen op je eigen account of dat je vriendjes met me moet zijn, maar dat is een formaliteit – de ballotage-commissie is niet zo streng.

Vriendjes worden?

In de inleiding van Pitzpages Mei2009 schreef ik nog dat ik niks zag in twitteren, of tweeten op twitter, whatever, nu ben ik met m’n web2-queeste het hele weekend bezig geweest met twitter en vooral met facebook.

Bij web2 horen natuurlijk niet alleen blogs, maar ook die andere sociale netwerken, waarvan de ‘microblogs’ twitter en facebook 2 van de vele zijn. En je belandt van de ene persoon bij de ander, bij hun links, en zo surf je wat af.
Om automatisch te weten wat iemand schrijft die je interesseert, kan je die bij twitter volgen, en zo kan je gevolgd worden door iemand die in jou geïnteresseerd is.
De eerste dagen waren m’n enige ‘followers’ hitsige dames (aan de avatars te zien), en belandde je via hun links op sex-sites, waarvoor je moet betalen. Gewoon spam dus. Een ‘financieel adviseur’ zat er nog bij die je één of andere forex-bot aan wou praten, een pyramidespel, allemaal penose.
Maar nu beginnen de serieuze followers toch binnen te druppelen…

Bij facebook kan je alleen bekeken worden door je ‘vrienden’, en viceversa. Dus je moet mensen uitnodigen, zodoende beland je weer bij de vrienden van die vrienden, en begin je je netwerkje. Op zich al een verslavende bezigheid…
Maar als je een beetje selectief bent kan je op  hele interessante sites belanden…

Ik mag me nu vriend noemen van Andrew Baron, de hotemetoot van Rocketboom, en van ZeFrank van de voormalige ZeFrank-show, en honderden andere innovatieve webdingetjes, spelletjes, filmpjes, en meer.

Van twitter heb ik niet zo’n mooie ‘badge’ als de face-book badge hierboven, je hebt wel widgets waar je twitterberichten op staan, maar die kan ik weer niet in m’n WordPress-pagina kwijt, of ik zou een ander ‘theme’ moeten nemen met een aparte kolom waar je widgets in kwijt kan, en dan is het nog een uitgeklede versie van dat ding ook.
Binnenkort ga ik trouwens over op WordPress.org software, die ik dan gewoon in m’n site kan gebruiken. Al heeft die WP.com community ook wel weer wat, dat je via die ‘tags’weer verwante stukjes kan vinden etc., dus wie weet blijf ik deze blog dan evengoed bijhouden….
Zoals je ziet wordt ik er al wat handiger in om de vormgeving naar m’n hand te zetten. Weliswaar geen CSS, dus een hoop extra HTML, geen Javascript, maar het begint er op te lijken.

Hoe ook, m’n twitterpagina kan je hier vinden….
http://twitter.com/wolkenpit

Rocketboom | ZeFrank

Een aanvulling op dit stukje op m’n site, is in principe te vinden in het voorwoord van PitzPages mei 2009, maar als ik daar naar wil verwijzen door te zeggen dat het ergens halverwege de rest van het verhaal staat dan is dat toch een beetje te veel gevraagd van de bezoeker.


Op Rocketboom was niet lang na mijn verhaal een filmpje dat te maken heeft met het ‘Billboard Liberators’ verhaal van april (niet dat ze bij RB mijn site zitten te volgen, heeft iets met ‘zeitgeist’ te maken).

Alleen hier wordt het verhaal omgedraaid: veel reclame blijkt in feite illegaal te zijn, de ‘Public Ad Campaign’ heeft die lokaties in kaart gebracht en daar kunstenaars op los gelaten. Dat dat niet helemaal probleemloos gaat moge blijken uit een aantal filmjes op de site van deze PAC, veel politieagenten vinden de uitingen van de ‘corporate brands’ meer gezag hebben dan het ‘gefreak’ van een straatartiest, maar daar zullen ze aan moeten wennen, het zijn nou de artiesten die de wet aan hun kant hebben…
Hier de pagina van RB, voor de overige links etc.

meer PitzPages’ kunst met een kleine – en kunst met een grote K hier.
Overigens een ‘format’ wat ik achter me heb gelaten, vanwege alle losse schermpjes heb je kans dat een nieuw te openen pagina achter de geopende pagina verschijnt, zodat je ‘m niet ziet. Van je fouten moet je leren…


Hallo wereld!

juni 17, 2009

Maar weer ’s een nieuwe blog begonnen, als web-2 uitbreiding van m’n site. ik had vorig jaar ‘pitzwolken‘ al op het net gezet vanwege het tragische overlijden van Mart, en op zich zou ik daar wel verder mee uit de voeten kunnen, maar ik ben nog niet zo’n ster met de blogosfeer. En eigenlijk hoef ik ook niet zo nodig te weten dat er 0 reacties op m’n stukje zijn, of dat er 2 pageviews waren. Maar soms zijn er stukjes die wel om een reactie vragen, zoals voor de condoleances na het Mart-drama.
Zo langzamerhand wou ik dat toch wel eens van de voorpagina, naar een ander plekje, het zal wel iets heel simpels zijn, maar ik vind het niet. En je hebt kans dat begin oktober er weer mensen zijn die nog eens een I.M. willen posten, dus ik besloot maar weer van voren af aan te beginnen…
Want ik wil ook een beetje bij blijven, om zelf met hele CMS-systemen te fröbelen dat gaat me nog een beetje boven m’n pet, en mij gaat het ook meer om de grafische kant van het webgebeuren. En dat ei kan ik hier weer niet kwijt, of ik moet allerlei word-press punten kopen om een beetje met de CSS te kunnen stoeien. Maar er is nog genoeg uit te dokteren, en op zo’n blog kan je weer andere leuke dingen.
Eigenlijk ben ik op zoek naar een systeem met losse modules, dat ik onder een stukje op m’n site alleen maar ‘x reacties’ hoef te plakken, waarna je op de bewuste reactie-pagina komt, in een iframe op m’n eigen pagina.
Nou zet ik onder de berichtjes maar een ankertje, link daarnaar, dat lijkt er een beetje op. Ik heb al geprobeerd of ik in WordPress weer een iframe kan prutsen waarin stukjes van de site, dat lust ie niet, terwijl dat toch hele ouderwetse html is…
We prutsen verder….

pitjeroest