klik om meer te lezen

Nu 10 dagen geleden was ik zo blij, maar nu weet ik niet meer zo zeker of dat niet een beetje voorbarig was…..

Uitvoering ZW
Postbus 57015
1040 CT Amsterdam

Piet Smit
Kruisweg 1
1759JA Callantsoog

bsn 061262961

bank 3574 00 356

Ik heb me vorig jaar ziek gemeld, enige tijd ZW ontvangen, in december hield dat na een telefoontje op.
2,5 maand later kreeg ik pas een beschikking met een motivatie om dat te stoppen, overigens weer een andere dan de aanvankelijk telefonisch meegedeelde.
Pas toen kon ik bezwaar maken tegen de beslissing.
Nu zijn we zo’n 8 maanden verder, en zo’n anderhalve week geleden werd ik door de afdeling bezwaar & beroep gebeld dat mijn bezwaar gegrond was verklaard. Daar trok ik de conclusie uit dat de beslissing m’n ZW-uitkering te stoppen ongegrond was en teruggedraaid zou worden. Misschien kunt u zich mijn vreugde na 8 maanden voorstellen.
De pil is ondertussen des te bitterder, want behalve dat telefoontje heb ik sindsdien behalve het verzoek mee te werken aan een klanttevredenheidsonderzoek van het UWV niets vernomen dan een oorverdovende stilte. Er is niets van dit besluit te merken op m’n banksaldo, wat in mijn situatie toch wel enig belang heeft, er is weer niets schriftelijk bevestigd, in mijn ogen is deze hele affaire één opeenstapeling van ‘schoonheidsfoutjes’.

Het duurde weken voordat mijn dossier van Alkmaar in Hengelo belandde (waarna de behandeling een paar maanden in beslag nam), ik hoop toch niet dat de in Hengelo genomen beslissing weer weken/maanden nodig heeft om in Alkmaar of Amsterdam te belanden. U zal beter weten wat de organisatiestructuur van de UWV is, voor mij is dat niet erg transparant.
Nu het voormalige CWI daar ook nog bij hoort is die transparantie helemaal zoek. In een poging om dan maar ondersteuning via de bijstand te krijgen moest ik daar te rade, de medewerkers weten onderling al niet van elkaar wat op de vestiging gebeurt, laat staan dat de communicatie met het overkoepelende orgaan gladjes verloopt. In deze warwinkel kreeg ik ook niets van de bijstand vanwege allerlei informatie die ik weer niet aan hun kon verstrekken omdat ik het spoor bijster ben.

Ik had gehoopt dat ik vanaf vorige week weer kon gaan werken aan herstel van alle financiële gaten die de afgelopen maanden ontstaan zijn, en die ook een herstel van m’n gezondheid in de weg staan.
Door alle gebrek en ellende zijn daar de laatste tijd alleen maar meer complicaties bijgekomen, geestelijk en lichamelijk, kan ik de deur niet meer uit (geen schoenen), heb geen beltegoed, zit in het donker (stroom afgesloten), het mag een wonder zijn dat ik überhaupt nog leef.

Is er geen mogelijkheid om heel die stroperige molen een beetje in beweging te krijgen?

mvg, piet smit callantsoog

Ik heb het natuurlijk weer veel te breedsprakig gemaakt, en er meer dan één onderwerp in aangesneden, en dan raken die hoofdjes in welzijnsland geblokkeerd, of op hol, in ieder geval reden genoeg om er een overzichtelijker onderwerp bij te pakken. Maar zo zit ik nu eenmaal in elkaar.

Ik heb wel eens vernomen dat ter burele van dergelijke instellingen brieven vol taalfouten, wartaal of gezwollen taalgebruik (zoals in mijn geval) cirkuleren ter vermaak en ontspanning van de collegae,  in personeelsblaadjes verschijnen en ik meen dat er zelfs ooit een bloemlezing van uit is gegeven. Ik herinner me in ieder geval dat een aantal jaren terug in een ‘kwaliteitskrant’ die er kennelijk ook geen punt in zag om de hoogbegaafde lezers te vermaken met ‘tokkiespraat’ hoogstandjes verschenen zoals ‘de waater van de waschmasjien loop van de trap wand er komp niks binne foor reperering.’  Kennelijk ervan uitgaand dat het klootjesvolk dat toch nooit onder ogen komt. Want je zal je eigen boze brief maar tegenkomen na maanden/jaren gesteggel. En dan vinden ze het nog gek als er af en toe iemand zo door het lint gaat dat die er een paar aan het mes rijgt.

Als alles achter de rug is zal ik nog wel eens een samenvatting van het verhaal schrijven, m’n ervaringen met de zachte sector, de parate kennis die ze hebben over dingen die tot hun eigen vakgebied horen, de kinnesinne en broodnijd tussen verschillende instanties onderling (het lijkt af en toe meer alsof jij er voor hun bent in plaats van andersom), over al die dingen die de samenleving een hoop geld kosten over de rug van de ‘cliënten’.

Maar ik vrees dat het leed nog niet geleden is zoals je misschien uit m’n epistel kan opmaken, de UWV zal vast nog wel een addertje onder het gras hebben,  dus binnenkort zal er wel weer een nieuw hoofdstuk van deze continuing story komen…

callantsoog, juli 2009

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: