Paulo Coelho en de blogosfeer

Op ontdekkingsreis in de blogosfeer kom je gauw Paulo Coelho tegen, een Braziliaanse bestseller-schrijver, die ook veel levensbeschouwelijke, toegangkelijke filosofische overdenkingen publiceert.

Eerlijk gezegd had ik nooit van hem gehoord, ook geen boeken van hem gelezen (wat ik nu toch wel ’s in wil halen, al schijnt zijn stijl voor de ‘high-brow’ elite erbarmelijk te zijn, ik wil toch wel weten wat er zo bijzonder aan is), kennelijk heb ik niet goed opgelet want vele jaren was hij na Dan Brown de best verkopende auteur. Meer dan 150 miljoen boeken, waarvan alleen al van ‘de alchemist’ 30 miljoen…

Maar nu lees ik af en toe wat van z’n web-publicaties, die op z’n minst sympathiek overkomen. hij is katholiek, voor mij (anti-kerk/tempel wat ook) een beetje jammer, maar hij neemt afstand van het blindelings en slaafs volgen van de priesters.
het eerste ‘pamflet’ waar ik op stuitte was deze, en die sprak mij als ‘buitenbeentje’ meteen enorm aan. Dan blijkt hij ook op twitter en facebook actief te zijn, met op facebook ongeveer een half miljoen fans, en op twitter ±50.000 volgers, waarvan hij op zijn beurt ook weer het grootste deel volgt. Ik ging hem volgen en binnen een halve dag stond hij bij mijn ‘volgers’, wat ik een hele eer vond. Maar eigenlijk is het natuurlijk een geautomatiseerd ‘volgen’, want hij zal heus van al die mensen niet alle tweets lezen, al zijn die ook max. 140 letters.

Je krijgt regelmatig uitnodigingen voor ‘cyber-workshops’, en aankondigingen van publicaties etc., dus eigenlijk een veredelde vorm van spam. Of laten we zeggen dat hij optimaal gebruik maakt van het medium. En hij neemt het uitermate serieus, hij streeft er naar via internet een wereldwijd web van positieve gedachten te creëren, als ‘warrior of light’, wat in deze tijden van doemdenkers en carrièrejagers (over de rug van anderen) en blinde volgers van ’sterke mannen’ en religies niet verkeerd is. In geen enkele tijd trouwens lijkt me zo.
Hij maakt de indruk serieus geïnteresseerd te zijn in alle bijdragen van mensen aan discussies die hij start met z’n workshops, in webfora etc. Die hij vervolgens weer kan toepassen in z’n werk. Zodoende verzekerd van een nieuwe bestseller, als je precies weet wat er onder de mensen leeft. Mag een beetje ironisch klinken, zo bedoel ik dat eigenlijk niet, het is zijn manier van het weven van dat web van licht in de duisternis.

Het doet me denken aan de tijd dat iedereen rondliep met ‘de Profeet’ van Kahlil Gibran, te pas en te onpas daaruit citerend. En dat is niet vreemd, hij citeert Gibran geregeld, weet behendig te manoeuvreren tussen atheïsten en gelovigen van welke religie dan ook, net als Gibran. Eén van zijn publicaties is ‘Wie inspireerde Kahlil Gibran’, een bewerking van de na Gibran’s dood opgedoken briefwisseling tussen Gibran en zijn geliefde Mary Haskell.

Om kennis te maken met Coelho hier een overzicht van alle web-communities waarin hij actief is, ik denk dat dat meteen zo’n beetje een overzicht is van alle denkbare blogs, video-sharing sites etc.

Of nee, the61, Grooveshark en Last.fm staan er niet bij, dan zou hij ook nog liedjes moeten gaan zingen.

Inventory of normality (overzicht van dingen die ‘normaal’ gevonden worden, maar waarover Coelho zich verwondert)

een uitgebreid profiel op ‘blogcatalog’
hier z’n WordPress-blog – staat niet eens tussen bovenstaand overzicht…

Op ontdekkingsreis in de blogosfeer kom je gauw Paulo Coulho tegen, een Braziliaanse

bestseller-schrijver, die ook veel levensbeschouwelijke, toegangkelijke filosofische

overdenkingen publiceert.

Eerlijk gezegd had ik nooit van hem gehoord, ook geen boeken van hem gelezen (wat ik

nu toch wel ’s in wil halen, al schijnt zijn stijl voor de ‘high-brow’elite

erbarmelijk te zijn, ik wil toch wel weten wat er zo bijzonder aan is), kennelijk

heb ik niet goed opgelet want vele jaren was hij na Dan Brown de best verkopende

auteur. Meer dan 150 miljoen boeken, waarvan alleen al van ‘de alchimist’ 30

miljoen…
Maar nu lees ik af en toe wat van z’n web-publicaties, die op z’n minst sympathiek

overkomen. hij is katholiek, voor mij (anti-kerk/tempel wat ook), maar neemt afstand

van het blindelings en slaafs volgen van de priesters.
het eerste ‘pamflet’ waar ik op stuitte was deze, en die sprak mij als

‘buitenbeentje’ meteen enorm aan. Dan blijkt hij ook op twitter en facebook actief

te zijn, met op facebook ongeveer een half miljoen fans, en op twitter ±50.000

volgers, waarvan hij op zijn beurt ook weer het grootste deel volgt. Ik ging hem

volgen en binnen een halve dag stond hij bij mijn ‘volgers’, wat ik een hele eer

vond. Maar eigenlijk is het natuurlijk een geautomatiseerd ‘volgen’, want hij zal

heus van al die mensen niet alle tweets lezen, al zijn die ook max. 140 letters.

Je krijgt regelmatig uitnodigingen voor ‘cyber-workshops’, en aankondigingen van

publicaties etc., dus eigenlijk een veredelde vorm van spam. Of laten we zeggen dat

hij optimaal gebruik maakt van het medium. En hij neemt het uitermate serieus, hij

streeft er naar via internet een wereldwijd web van positieve gedachten te creëren,

als ‘warrior of light’, wat in deze tijden van doemdenkers en carrièrejagers (over

de rug van anderen) en blinde volgers van ’sterke mannen’ en religies niet verkeerd

is. In geen enkele tijd trouwens lijkt me zo.
Hij maakt de indruk serieus geïnteresseerd te zijn in alle bijdragen van mensen aan

discussies die hij start met z’n workshops, in webfora etc. Die hij vervolgens weer

kan toepassen in z’n werk. Zodoende verzekerd van een nieuwe bestseller, als je

precies weet wat er onder de mensen leeft. Mag een beetje ironisch klinken, zo

bedoel ik dat eigenlijk niet, het is zijn manier van het weven van dat web van licht

in de duisternis.

Het doet me denken aan de tijd dat iedereen rondliep met ‘de Profeet’ van Kahlil

Gibran, te pas en te onpas daaruit citerend. En dat is niet vreemd, hij citeert

Gibran geregeld, weet behendig te manoeuvreren tussen atheïsten en gelovigen van

welke religie dan ook, net als Gibran. Eén van zijn publicaties is ‘Wie inspireerde

Kahlil Gibran’, een bewerking van de na Gibran’s dood opgedoken briefwisseling

tussen Gibran en zijn geliefde Mary Haskell.

Om kennis te maken met Coulho hier een overzicht van alle web-communities waarin hij

actief is, ik denk dat dat meteen zo’n beetje een overzicht is van alle denkbare

blogs, video-sharing sites etc. Of nee, the61, Grooveshark en Last.fm staan er niet

bij, dan zou hij ook nog liedjes moeten gaan zingen.

http://paulocoelhoblog.com/my-communities/

Inventory of normality (overzicht van dingen die ‘normaal’ gevonden worden, maar

waarover Coulho zich verwondert)

http://paulocoelhoblog.com/warrioroflight/?s=Inventory+of+normality